Christmas holidays in Sydney and New Zealand blues

Update 2 heeft langer op zich laten wachten dan verwacht, but I'm still alive and kicking en momenteel back in SYDNEY, weer op mijn eentje.

Ik zal eerst verdergaan waar ik vorige keer gestopt was, zo zijn we meteen weer helemaal bij!

23/12-03/01 Spending the Holidays in Sydney with my guy

Na een nachtje in een hostel, verhuisde ik op kerstavond naar ons hotel in Kings Cross/Darlinghurst. Kerstdag is de dag waarop Sam om 6u30 zou toekomen. ZOU. Een hevige storm in Londen zorgt ervoor dat zijn vliegtuig eerst vertraging had en nadien gecanceld werd. Pas 24h na zijn gepland vertrek, stijgt zijn vliegtuig eindelijk op! En dan had hij nog ongeveer 23u te gaan op het vliegtuig... Door slechte organisatie en opvang in Londen, is Qantas alvast 1 frequent flyer kwijt. Kerstdag verliep voor mij dus ook iets anders dan eerst gepland. Daarenboven had ik gehoopt op een warm en sunshiny kerst in Oz op het strand, maar zelfs dat was ons niet gegund. Het regende pijpenstelen! Een Nederlandse die ik had leren kennen in Port Macquarie en die ook alleen was op Kerst stelde voor om effe het stad in te trekken en op verkenning te gaan, zij was pas aangekomen. Na wat rondwandelen in Sydney, vonden we een pannekoekenplaatsje. Pancakes with melted marshmellows, ice cream, and hot chocolate sauce: ideaal als kerstdiner en het verzachtte het lange wachten op m'n echte kerstkado. 

Op tweede kerstdag kon ik dan 's morgens eindelijk m'n kerstkado aka vriend gaan ophalen! Gelukkig was al z'n ellende snel vergeten. We hebben die dag wat rondgewandeld in Sydney (Queen Victoria Building, The Strand mall, Opera House en Harbour bridge: check!) en 's avonds naar de Moonlight Cinema in Centennial park voor de Hunger Games 2. Alles was perfect (bean bags, lekker biertje, leuke sfeer, flying foxes (vleermuizen) die de lucht boven ons vulden) tot het begon te regenen... Eerlijk, we waren niet goed voorbereid (forecast voorspelde geen regen), maar dit was toch niet aangenaam. Na de eerste tien minuten vertrokken we, maar gelukkig konden we onze 'rained out' tickets omruilen voor een andere avond. Bij gebrek aan iets (schijnbaar) beter werd dat dan Despicable Me 2 op 29/12! Dag 2 met ons tweetjes in Sydney bracht ons op een tour door de stad met de Free Walking Tour. Veel leuke plaatsjes ontdekt en nieuwe weetjes. 's Avonds was het tijd voor 'ne goeie steak' in I'm Angus Steak House in Darling Harbour. Toppertje in Sydney! Lekker mals vlees gevolgd door een Belgian chocolate cake, yumyum! De dagen daarop vulden we met de Coogee Beach-Bondi Beach wandeling, een bezoek aan de Botanic gardens en Port Macquarie point en Manly Beach. Onze oud op nieuw was heel speciaal en hectisch. Al van 12u 's middags hielden we samen met 2 Italiaanse vriendinnen van me ons plekje bezet op Blues Point Reserve, dat toen al vrij vol zat. Ik dacht dat de site toen niet voller kon, tot ik eens naar het toilet ging (2,5u aanschuiven in wachtrij - gelukkig heb ik een sterke blaas en heel veel geduld) en zag dat er NOG meer mensen waren bijgekomen die het plekje echt tot op de nok vulden. Op de stoep, op de straat, op de muren, het zat er bomvol. Wij hadden nog een plekje kunnen bemachtigen aan de rand van de baai (het perfecte plekje, behalve dat er een houten structuur wat in de weg stond voor de echt perfecte foto's - vandaar dat daar toen nog niemand zat), maar we zagen alles en er zat enkel een wat ouder koppel voor ons, waarmee we al snel dikke vrienden werden. En wat ons plekje vooral perfect maakte, was schaduw. 31/12 was een absoluut prachtig en warm dagje hier in Sydney. We moesten (gelukkig) niet tot middernacht wachten op vuurwerk. Om 9PM kregen we al een voorsmaakje en om 10.30PM werd er nog wat vuurwerk afgestoken. Uiteraard kwamen geen van beide "publiekopwarmers" nog maar in de buurt van het échte nieuwjaarsvuurwerk. Om middernacht en na het aftellen werd ons geduld eindelijk beloond. Het was het grootste en langste vuurwerk dat ik al ooit gezien heb. Op meer dan 7 plaatsen werd vuurwerk afgestoken en alles was hoger, verder, beter en groter. De Harbour Bridge werd verlicht in prachtig en spectaculair vuurwerk en ook vanaf de Opera House werd (voor de eerste keer sinds 2000) weer vuurwerk afgeschoten. Het totaalspektakel was grandioos en iedereen aanschouwde het met grote ogen en open mond. De uittocht nadien toonde een sterk staaltje van Sydney's organisatietalent en ervaring in het begeleiden van een dergelijke massa-uittocht. De mensenmassa was enorm (alleen al op Blues Point Reserve konden ongeveer 12000 mensen terecht), maar de uittocht verliep heel vlot en we hebben tot aan het metrostation bijna geen enkele keer echt stilgestaan. Alles was goed en duidelijk aangeduid en de mensenmassa werd efficiënt naar de verschillende metro-ingangen  en andere uitgangen geleid. Het was ook een nuchtere nieuwjaar dit jaar, de site was 'no BYO', dus controles zorgden ervoor dat niemand alcohol binnenbracht op de site. Rond 3AM waren we weer op onze kamer en hebben we toch nog een flesje champagne gekraakt. Op 2 januari was het de beurt aan de Blue Mountains, een nationaal park vlakbij Sydney waar in oktober nog hevige bosbranden woedden en op 3 januari was het tijd om Sydney 'goodbye' te zeggen en het vliegtuig naar Auckland te nemen. 

03/01-05/02 Kiwi adventure (NZ)

De voorbije 5 weken ben ik met Sam doorheen Nieuw-Zeeland (noord- en zuideiland) getrokken met onze Escape campervan. Eindelijk kon ik iets van mijn reis met hem delen. Het was een geweldig avontuur in het, volgens mij, absoluut mooiste land ter wereld. De meest blauwe en appelblauwzeegroene meren en rivieren, afgewisseld met verlaten stranden en spectaculaire bergketens en de meest heldere sterrenhemels ter wereld. Er zal nog een apart verslag en fotoreportage van volgen. Spijtig komen aan alle mooie dingen een eind en nu zit ik hier weer in een hostel in Sydney en zit mijn vriend op het vliegtuig huiswaarts. Het is toch even wennen, weer alleen op stap. Een groot gevoel van eenzaamheid overviel me toen hij vertrok en ik wou eigenlijk veel liever mee het vliegtuig op naar huis dan alleen met de trein naar mijn hostel. Soms is alleen reizen toch een flink stuk doorbijten en af en toe de moed hebben om eens goed te wenen. Om de dag erop er weer te staan, je weer in de wereld te smijten, klaar voor nieuwe indrukken op te doen en nieuwe plaatsen en mensen te leren kennen. En te genieten-genieten-genieten!! Vandaag heb ik mijn vlucht geboekt naar Perth waar ik morgenavond om 10PM zal landen. Wat ik daarna ga doen, staat nog niet vast en ga ik daar uitzoeken. Afwachten dus!

Christmas and NYE in Sydney

Darling Harbour

Manly Beach

Manly Beach

NYE - Blues Point Reserve

Blue Mountains

Great Ocean Road, Grampians & Adelaide

Deze update is long overdue! Waar zat ik weer...

15/12-17/12

De geplande driedaagse tour bracht ons de eerste dag naar THE GREAT OCEAN ROAD, opgedragen aan alle slachtoffers van WOI. Alle mooie stadjes, uitzichten en stranden passeerden de revue, zoals oa Lorne, Kennet River (met kleurrijke vogels en (grijze) koala's in het wild), Apollo Bay, Loch Ard Gorge, London Bridge en hoogtepunt Twelve Apostels (nooit 12, ooit 9, nu nog 7). Onze eerste nacht brachten we door in Warrnambool. Dag 2 en 3 waren voorbehouden voor het GRAMPIANS NATIONAL PARK. Op dag 2 deden we een aantal korte wandelingen naar prachtige watervallen en mooie uitzichten. Hall's Gap, in het midden van het park, was onze tweede slaapplaats. Dag 3 was voorbehouden voor een hike van 2,5u return helemaal naar de top van de Pinnacles. Het uitzicht daar was adem-be-ne-mend, de hele vallei lag aan onze voeten. Echt genieten. Afsluiten deden we met een chill uurtje aan de Venus Baths, een natuurlijke stroom waar we ons wat konden opfrissen. 

Op diezelfde (derde) dag bracht een 7 uur durende busrit ons naar ADELAIDE (17/12-23/12). De weersverwachtingen waren duidelijk: warm, heet, om niet te zeggen broeiend. Donderdag was de warmste decemberdag die ze ooit gehad hebben in 82 jaar met een temperatuur van 43 gr C. Het was alsof je rondliep in een haardroger. Wat doe je in zo'n hitte? De koelte binnen opzoeken! En hiervoor waren de prachtige Arts Gallery, het museum en de shops perfect. De dagen daarna was het vooral rondlopen in de stad en al gaandeweg dingen ontdekken. De stad is gekend om zijn kerken, maar blijkbaar zijn er meer pubs in Adelaide dan kerken. The City of Churches is natuurlijk (qua marketing) een betere slogan dan the City of Pubs natuurlijk. Ook al weet ik wel dat niet iedereen daar mee akkoord gaat zijn ;-). Mijn laatste volledige dag in Adelaide ben ik met Katrin, een Duitse waar ik al 2 weken mee optrok, op wijntour gegaan door de BAROSSA VALLEY. Barossa Valley (vooral rode wijn), Adelaide Hills (vooral witte wijnen -- koeler, meer regen) en Eden Valley worden bevolkt door kleine zelfstandige families die wijngaarden bezitten. Jacob's Creek, een merk ook bekend in de Knoet (dacht ik?), heeft daar onder andere zijn thuisbasis. Er zal echter nooit 'Barossa' vermeld staan op hun flessen, vermits daarvoor minstens 75% van de inhoud van een Barossa-wijngaard moet komen. Daarvoor produceert Jacob's Creek te veel. Op de tour bezochten we 4 'wineries' waar we elk telkens 7-8 wijnen mochten proeven. Dat was al even geleden, dus ondanks het verorberen van een doos crackers, stonden we tegen lunch al lichtjes op onze kop ;-) Ik ben geen rode wijn-fan, maar aan de honderd jaar oude (en 100$ kostende) rode wijn van Peter Lehman was ik meteen verkocht!

Maandag 23/12 was het tijd voor mijn terugkeer naar Sydney en de aankomst van m'n grootste en beste kerstkado ooit! Helaas wisten we toen nog niet dat ons geduld wat op de proef gesteld zou worden... 

Update 2 volgt snel! 

The Great Ocean Road

Twelve Apostels

The Grampians 

Adelaide

Wijntour

De 100$ wijn!

Arts Gallery en Belgische kunst (?)

Sydney-Melbourne

10/12-15/12

De laatste dagen in PORT MACQUARIE ben ik gaan surfen (ditmaal 3x rechtgestaan in minder dan een uur tijd - woohoow!) en gaan kayakken door de creeks en de mangroves. Supermooi en supervermoeiend ;-) Op het einde van onze kayaktocht zag ik wat ik had gehoopt: dolfijnen in de baai dat uitgeeft op de zee! De twee dolfijnen zwommen vlakbij en onder onze kayaks - ge-wel-dig! Die dieren had ik in 't wild nog niet gezien. 

Nadien was het tijd voor mijn trip naar Melbourne met tussenstop in SYDNEY omwille van de anders véél te lange busrit! In Sydney heb ik wat op m'n gemak rondgewandeld, de Paddington Markets bezocht en toevallig uitgekomen op een gezellig marktje in Surrey Hills. Crown Street is nu voorlopig officieel mijn meest favoriete straat in Sydney (van wat ik al gezien heb toch): veel bomen, leuke koffiezaken, eetplekjes en winkeltjes. Dag 2 had ik afgesproken met twee meiden die ik heb leren kennen op de Whitsundays-trip en met hen heb ik me een namiddagje op Bondi beach gelegd. Daar heb ik de hoogste golven ooit gezien, de zee was echt wild. De redders hadden 3/4e van het strand gesloten door de gevaarlijke stromingen. Die zelfde avond was het tijd om de rit naar Melbourne verder te zetten: om 8pm vertrok m'n bus die om 8am zou aankomen in Melbourne. Een nachtje slapen op een (bovendien overvolle) bus, dat belooft! 

"If you're hot and cold, sweating and shivering, all in 1 hour, then you're in Melbourne."

8AM, MELBOURNE: koud, grijs weer en verbazend veel volk op loop. Er stond me nog een wandeling van 18 minuten te wachten naar het hostel, wat eigenlijk niet veel is, tenzij je een steeds zwaarder wordende backpack op je rug, een kleinere rugzak vanvoor en een leftovertas moet meezeulen. Bovendien begon het nog eens te gieten tijdens m'n tocht naar het hostel. Uitgeput kwam ik aan in het hostel en er stond me nog een hele dag te wachten. Vermits het regende, besloot ik om de stad in te trekken en wat kerstinkopen te doen.

De volgende dag besloot ik om de free walking tour te doen in de stad, de ideale manier om de stad te leren kennen, zonder dat je zelf voortdurend met je hoofd in de reisgids moet zitten. De tour bracht ons langs alle typische bezienswaardigheden van

Melbourne, zoals de Victoria State Library, de befaamde Melbourne 'gaol' waar crimineel Ned Kelly wereldfaam verworven heeft (check google voor zijn verhaal) en de Carlton gardens met the Royal Exhibition Building. Melbourne gaf in 1880 een wereldexpo, nog voor Parijs en Sydney. Dit gebouw kreeg trouwens nog voor the Opera House een plaats op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Op beide verwezenlijkingen zijn ze nog steeds heel trots (omdat ze Sydney telkens verslagen hebben). De enige reden waarom dit mogelijk was, was de gold rush. Al het goud lag niet diep en eender wie kon struikelen over een stuk "steen" en meteen miljardair zijn. Melbourne was in die tijd dus de place to be. Van de Carlton Gardens gingen we naar Chinatown, door de laneways vol street art en gezellige coffeeshops, langs het Parlement, Flinders Station, Federation Square en the Arts Center. Melbourne wordt de arts capital van Australië genoemd, met haar vele musea, street art en graffiti, en haar National Arts Museum

of Victoria (het 'National' slaat nergens op, want Victoria is een staat, maar ze weigeren dit te veranderen, omdat dit hen dan op gelijk (en dus lager) niveau brengt met Sydney.) Ook sport staat centraal hier, met haar Olympisch Park, tennisvelden van de Australian Open en Cricket Stadium. 

Daarna ben ik echte Chinese dumplings gaan eten met Katrin, een Duits meisje die ook op de tour was en hebben we kunnen 'genieten' van de efficiënte, strakke Aziatische bediening. Na een koffie gingen we elk weer naar ons hostel.

De dagen nadien heb ik hetvolgende gedaan:

- State Library binnenin bezocht, maar in vergelijking met Europese bibliotheken stelde het toch niet veel voor. De tentoonstellingen in de bib waren wel interessant en ook het harnas dat Ned Kelly aanhad net voor zijn arrestatie is er te vinden. Het harnas hield kogels tegen en was ver voor op zijn tijd. De politie dacht toen even dat hij magische krachten bezat..

- Woensdagavond= Victoria Night Markets, een megagrote overdekte hal vol kraampjes met souvenirs, t-shirten, massagestoelen en heel veel en lekker eten!

- Eureka skydeck: de toren zou het hoogste skydeck hebben van de hele Zuidelijk hemisfeer en geeft een mooi uitzicht over Melbourne. Het staat symbool voor de Eureka-revolutie: er is een deel van het glas belegd met een laagje goud en de rode balk staat symbool voor het bloedvergieten. Door de gold rush kwamen er nieuwe wetten tot stand, waardoor elke goudzoeker een licentie moest hebben. Om dit te controleren had de overheid een groep criminelen (!) van Tasmanië ingeschakeld. Zij kregen een commissie op elke boete die ze konden uitschrijven en die namen ze gretig aan. Iets te gretig misschien, want ze deden niets liever dan de licenties van de goudzoekers te verbranden of weg te gooien en te doen alsof ze er geen hadden gezien. Het ongenoegen van de getroffen mensen betekende de start van de revolutie. 

- St. Kilda beach: het "strand" van Melbourne, met vele gezellige shops, een minipretpark en een avondmarkt. Bij zonsondergang zie je hier ook vaak (fairy) pinguïns. 

- Nachtje bij een familie op MORNINGTON PENINSULA: via Kristel op het werk ben ik in contact gekomen met Jess, Jim en hun 2 kids die op een uur met de trein van Melbourne wonen. Zij hadden me uitgenodigd om bij hen te komen logeren. En wat een ervaring! Jess en Jim zijn twee heel toffe en open mensen (zelf met tonnen backpackervaring) en Madeleine (8j) en

Yasmine (6j) zijn schatten van kinderen, heel open, spontaan en beleefd. Ik voelde me meteen erg welkom bij hen, ik had het coolste en beste bed ooit (een tent met een dubbele matras in de tweede woonkamer met kerstlichtjes -- een restant van een birthday sleepover) en Jess en Jim hadden tijd vrijgemaakt om me rond te rijden op het Mornington Peninsula. Nepean Point was hier de eerste aankomst- en quarantaineplaats voor Australië en Melbourne (zoals Ellis Island in NY). Wat heb ik in die twee dagen gedaan/gezien? 't stadje Mornington, mee gaan kijken naar Yasmine's zwemles, prachtige natuur en stranden en veel paragliders in het Mornington National Park, de Bass Strait, Phillip Bay, mooi uitzicht bij Arthur's Seat, vele campings (vooral tijdens de feestdagen geliefd bij de Australiërs) pal aan de zee met telkens onderweg tijd voor koffie en een ijsje. Vlak voor ik moest vertrekken, hadden Madeleine en Yasmine stiekem tekeningen gemaakt voor me en hadden ze speciaal foto's van ons drie genomen, zodat ze die konden afdrukken en een paar aan mij konden geven en een paar zelf konden bewaren. Wat een stel geweldige kinderen!

Next up:

Vanaf 15/12 een driedaagse trip naar de Great Ocean Road en the Grampians. Deze brengt me dinsdag tot in ADELAIDE, waar ze de hele week 35-40 graden geven. Hot hot hot!

De update van de driedaagse trip komt eraan!

Port Macquarie

M'n eerste dolfijnen in het wild!

Melbourne

St.Kilda

Met Madeleine en Yasmine

Being a hippie in Byron, a surfer in Spot X and a lounger in PortMacquarie

BYRON BAY, wat een verademing na het fake Surfers Paradise! En dan ben ik nog maar 1 dag in Surfers geweest. Byron Bay is het echte surfers paradise en de place to be voor meer ruimdenkende mensen. Er hangt een gezellige en ongedwongen sfeer, iedereen kan er zijn wie hij wil. Hier ging ik ook meteen van 16u naar 17u, omdat ik de grens overgestoken ben van Queensland naar New South Wales, waar ze wel meedoen aan Daylight Saving Time. Dit wil dus zeggen dat het hier nu 10u later is dan in België. Meteen al in de shuttlebus naar het hostel getrakteerd op een glas 'goon' door een paar wel erg openhartige Engelse kerels, de sfeer zit erin! Byron Bay lijkt alles te hebben: een gezellige sfeer, prachtige (surf)stranden, een vuurtoren met prachtig uitzicht over de kust en de streek rond Byron Bay, een leuke shoppingstraat en lekkere eetplaatsjes. Ik had echt spijt dat ik hier maar 3 nachten zou zijn, maar deze plek neem ik voorlopig mee als m'n meest favoriete plaats so far in Oz. 

Als je naar Byron Bay gaat, dan is een bezoek aan NIMBIN de daguitstap bij uitstek. Nimbin is de marihuana-hoofdstad van Oz. Het zeer kleurrijke dorpje is op en top hippie en meerdere mensen bieden je op straat al fluisterend 'Cookies?' aan. Wat zou daar toch speciaal aan zijn? ;-) De lekkere barbecue nadien was een tof pluspunt aan de trip. 

Na Byron Bay was het tijd om echt een 'wettie' (wetsuit) aan te trekken en met een surf board de golven te trotseren. In SPOT X (29/11-1/12), een heus surfkamp midden in een woonwijk vlak aan een baai, ging ik op tweedaags surfkamp (Mojosurf). Rechtstaan op een surfplank was m'n enige doel, maar ik wist al van in Agnes Water dat het niet gemakkelijk zou zijn! Peddelen met je armen, zorgen dat je in een goed stuk van de baai bent (en blijft gezien de sterke stroming)... Het was hard werken om op de plaats op zee te komen waar de instructeurs het zeiden en peddelen was het meest doeltreffend, maar ook het meest vermoeiend. En dan was je er nog niet, dan moet je nog een golf zien te pakken! Rechtstaan is echt verdomd moeilijk, je moet eerst al zien dat je geen neusduik doet en van zodra de golf je echt meeneemt, is dat zo'n geweldig gevoel dat ik telkens een paar seconden vergat dat ik moest rechtstaan. En na die paar seconden vliegen over de golf (en andere surfbuddies soms :p) en weer afvallen na de zoveelste mislukte poging om recht te staan, kon het peddelen weer helemaal opnieuw beginnen... Het is me in totaal 2x gelukt na verdomd veel pogingen :-) Zaterdag- en zondagvoormiddag stond telkens een les gepland en in de namiddag was het rusten en recupereren. Veel zonnen op het strand zat er niet in, want het heeft die twee dagen vrij veel geregend. Dat kan het hier dus ook doen! Vooral tijdens de les zondag zaten we in een stuk met hoge golven en dat was niet goed voor mijn vertrouwen, des te meer ik van die hoge golven viel, des te meer schrik ik kreeg. Toen besefte ik dat de voorbije weken in Oz me toch geleerd hebben dat ik geen waterrat ben: het diepzeeduiken met bibberende benen, het raften dat supertof was, maar waar ik toch met bang hart uitkeek naar de momenten waarop onze gids de raft wou doen laten kantelen en dan nu het surfen. Maar uiteraard was het een supertoffe en once-in-a-lifetime ervaring! En ik ken de theorie nu, dus ik kan op elk moment en op (bijna) elke plaats hier een surfplank onder de arm nemen en gaan oefenen.

Na Spot X was het tijd voor een tussenstop in PORT MACQUARIE (1/12-6/12) een vissersdorpje tussen Spot X en Sydney. Een dorpje met prachtige stranden waar naast surfen, vooral bodyboarden populair is. Hier blijf ik 5 nachten, da's al even geleden op 1 plaats en wat gaat dat deugd doen! Ik heb nog 1 nacht hier te gaan nu. Vrijdag 6/12 vertrek ik richting Melbourne, met een tussenstop in Sydney. Hier in Port Macquarie heb ik ondertussen al de stranden verkend, het koalahospitaal bezocht en gewoon wat rondgehangen in het hostel en spelletjes gespeeld, dit is echt Vakantie (note the capital) :-).

Byron Bay

Trip to Nimbin!

Spot X - Mojosurf

Port Macquarie